اینم یه تجربه پراکنده دیگه!

من قبلا هم در مورد ابزارهایی مثل makefile و cmake که کامپیال کردن نرم‌افزارها بالاخص در زبان‌های C/C++ رو راحت می‌کنن نوشتم. البته باید بگم که هیچوقت بصورت کامل و درستی یاد نگرفتم که makefile چطوره و چطور میشه باهاش سرو کله زد تا اینکه در یکی از پروژه‌ها مجبور به استفاده از makefile شدم و با کمک یکی از دوستان یه پروژه متن‌باز پیدا کرد که یه مدل آماده makefile که توش تقریبا همه کارهای معمول انجام شده بود رو آورده بود.

توی این پست سعی درام که این پروژه متن‌باز رو معرفی کنم. خب اول باید بگم که شما برای هر پروژه جدید نیاز دارید که چندتا چیز رو مشخص کنید

  1. اینکه بدونید سورس پروژه کجاست.
  2. اینکه فولدرهایی که header ها توش قرار گرفته کجاست
  3. اینکه بدونید برنامه‌تون به چه کتابخانه‌هایی نیاز داره
  4. اینکه بدونید برنامه‌تون برای کامپیال شدن به کمک GCC به چه flagهایی نیاز داره.

بعد از اینکه این موارد رو دونستید و اونها رو پیدا کردید باید برید و بخشها مرتبط با این موارد رو توی makefile تغییر بدید به عنوان Customizable Section مشخص شده.

خب هر یک از این بخش‌های قابل تغییر برای خودش معنایی داره

  1. بخش MY_CFLAGS مقدار flag هایی هست که برای کامپیال کردن فایلها با پسوند c به کار میره. لازه به ذکره که بدونید flagهای C با C++ می‌تونن تفاوت اساسی داشته باشند
  2. بخش MY_LIBS نشون‌دهنده flag هایی هست که در فاز link قرار به linker داده بشه و با استفاده از اون کتابخانه ها شناسونده بشن. یه مثال برای این مقدار -lpthread هست که میگه کتابخانه pthread مورد نیاز این نرم‌افزار هست
  3. بخش CPPFLAGS بخشی هست که نشون میده flagهای کامپایل c++ چیا هستن. مثلا -std=gnu++11 که نشون میده میخوایم از استاندارد C++ 2011 استفاده کنیم. فولدر headerها رو هم توی این بخش اضافه می‌کنیم
  4. اگه به هر دلیل بخوایم flagهای دیگه ای به linker بدیم از LDFLAGS استفاده می‌کنیم.
  5. سورس نرم‌افزار رو با SRCDIRS جاهایی که سورس قرار گرفته رو نشون میده.
  6. و در نهایت PROGRAM نام نرم‌افزار رو نشون میده.

امیدوارم با این توضیحات کوتاه دستتون اومده باشه که چه کاری رو به چه صورت باید انجام بدید و در صورت هرگونه سوالی کامنت بگذارید و یادتون نره که من هنوز makefile رو بخوبی بلد نیستم! 😉